Divlji veprovi - Wild Boars - Kragujevac

Sampioni Srbije i vicesampioni Evrope Wild boars iz Kragujevca.


















Lista najboljih 20 klubova u izboru EFAF-a

1. Swarco Raiders Tirol (Austrija)
2. Berlin Adler (Nemačka)
3. Raiffeisen Vikings Vienna (Austrija)
4. Turek Graz Giants (Austrija)
5. Carlstad Crusaders (Švedska)
6. Kiel Baltic Hurricanes (Nemačka)
7. Calanda Broncos (Švajcarska)
8. London Blitz (Velika Britanija)
9. Danube Dragons (Austrija)
10. Kragujevac Wild Boars (Srbija)
11. Prague Panthers (Češka)
12. Amiens Spartiates (Francuska)
13. Søllerød K.Noah Gold Diggers (Danska)
14. Panthers Parma AFT (Italija)
15. Les Black Panthers de Thonon les Bains (Francuska)
16. Prague Black Hawks (Češka)
17. Pioners de l`Hospitalet (Španija)
18. Cougars of Saint Ouen l’Aumône (Francuska)
19. ADT Valencia Firebats (Španija)
20. Lelystad Commanders (Holandija)

Ayrton Senna

Ayrton Senna.

Legendarni vozac Formule 1. Rodjen u Brazilu (Sao Paulo), 21. marta 1960. a poginuo 1. maja 1994. godine na Velikoj nagradi San Marina.

Evo vise informacija o ovom, verovatno najboljem vozacu Formule 1 ikada.

Preuzeto sa Wikipedie.

**********

Ајртон Сена

Ајртон Сена да Силва (порт. Ayrton Senna da Silva; (Сао Паоло, 21. март 1960. – Имола, 1. мај 1994.), је био бразилски возач тркачких аутомобила. Један је од најомиљенијих и најбољих возача Формуле 1. Био је шампион 3 пута (1988, 1990. и 1991). Победио је у 41 трци и освојио 65 пол позиција и 19 најбољих кругова. Посебно је био познат по добрим вожњама по киши због чега је добио надимак Кишни човек.

Биографија

Као млад такмичио се у картингу а 1981. године одлази у Европу да се такмичи у британској Формули Форд 1600 где је постао шампион у својој дебитантској сезони. Следеће године се такмичио и у британској и у европској Формули Форд 2000 и победио је у обе серије. Такође је победио на престижној трци у Макау. После још једне освојене титуле у Формули 3 1983. године осигурао је своје место у Формули 1.

Почеци у Формули 1

У најјачем ауто-такмичењу на свету дебитовао је 1984. возећи за тим Толеман-Харт. Исте године је направио праву сензацију када је у трци у Монаку, по јакој киши, стартовао као 13. и на стази која је позната по томе да је претицање скоро немогуће успевао да претекне једног по једног возача испред себе, а у 31. кругу је успео да претекне и водећег Алена Проста. Међутим, трка је у том кругу прекинута па се по прописима Формуле 1 рачунао поредак из претходног круга и Сена је завршио на 2 месту. Та трка означава својеврстан почетак ривалства између њега и Проста које се сматра највећим ривалством од постанка Формуле 1.

Следеће године придружио се тиму Лотус и остварио је своју прву победу у Есторилу, Португал.

1988 - 1993, Мекларен

Сена је 1988. године потписао уговор са Меклареном и тимски колега му је постао Ален Прост. Годину је обележило велико ривалство и гомила инцидената између њих двојце. Од укупно 16 трка њих двојица су освојили 15, али је шампион по први пут постао Сена.

Следеће 1989. године ривалство је прерасло у прави рат на стази и ван ње. Те године шампион је постао Прост после чувеног инцидента у шикани на последњој трци у Сузуки, Јапан.

Прост је 1990. године прешао у Ферари али ривалство се наставило. И по други пут је на стази Сузука у Јапану дошло до одлуке о шампиону. Сударили су се у првој кривини и Сена је освојио титулу. Телеметрија је касније показала да Сена уопште није кочио. Касније је и сам признао да се тиме осветио Просту за оно што се догодило 1989. године.

Сена осваја своју трећу и последњу шампионску титулу и 1991. године.

1994, Вилијамс

Краjем 1993. године Сена напушта Макларен после 6 година и прелази у Вилијамс, тада тим са једним од најбољих болида.

На жалост, болид Вилијамса је стигао касно, тек двадесет дана пред почетак сезоне и Сена није имао довољно времена да упозна нови ауто. Жалио се да му је волан кратак и да му то причињава неудобност на тестовима.

Иако је на прве две трке имао пол позиције, ни једну није успео да заврши. На првој трци у Бразилу се окренуо на стази, а на другој га је изгурао Мика Хакинен.

На трећој трци за Велику награду Сан Марина у Имоли 1. маја 1994. године, инжењери су за њега спремили модификовану летву волана, која је наводно требало да реши проблем.

Сена и на овој трци осваја пол позицију са временом 1:21:548. Због погибије Роланда Раценбергера дан раније осећао је велики притисак. Својој вереници Адријани Галистеу се жалио да не жели да учествује на овој трци, али наравно, он је био професионалац и тако нешто није могао да избегне. Трку је водио од старта, снажни Бенетон Шумахера није успевао да му се приближи. Међутим, у седмом кругу Сена је излетео са стазе у кривини Тамбурело и ударивши у зид брзином већом од 200 км/ч, изгубио живот.

************

Vise detalja o Seni ovde (Wikipedia eng).

A ako vise volite na srpskom, ima prevedeno na sajtu B92.

I za kraj:

M4 - M4A1 Carbine

The M4 Carbine is a family of firearms tracing its lineage back to earlier carbine versions of the M16, all based on the original AR-15 made by ArmaLite. It is a shorter and lighter version of the M16A2 assault rifle, achieving 80% parts commonality with the M16A2. The M4 has selective fire options including semi-automatic and three-round burst (like the M16A2), while the M4A1 has a "full auto" option in place of the three-round burst.

The M4 and variants fire 5.56x45mm NATO ammunition and are gas-operated, air-cooled, magazine-fed, selective fire firearms with a 4-position telescoping stock. Original M4 models had a flat-ended telescoping stock, but newer models are now equipped with a redesigned telescoping stock that is slightly larger with curvature at the end.[2] The M4 is similar to much earlier compact M16 versions, such as the 1960s-era XM177 family. Some of those visual designs are obvious in both weapons, however most of the similarities are not very noticeable.

The M4 Carbine with the newer, redesigned telescoping stock.

As with many carbines, the M4 is handy and more convenient to carry than a full-length rifle. While this makes it a candidate for non-infantry troops (vehicle crews, clerks and staff officers), it also makes it ideal for close quarters combat (CQC), and airborne and special operations, which is the most popular usage for the weapon. It has been adopted by United States Special Operations Command (USSOCOM) and is the preferred weapon of the U.S. Army Special Forces and Navy SEALs. M4's have also been fielded by the Australian Special Air Service Regiment. Malaysia purchased M4 Carbine service rifles to replace the Steyr AUG service rifles in its armed forces in 2006 and will be manufactured in Malaysia under license by SME Ordnance Sdn Bhd. It is expected that the M4 will be adopted by law enforcement agencies in Malaysia, such as the Royal Malaysian Police and the Malaysian Maritime Enforcement Agency.

The M4 was developed and produced for the United States government by Colt Firearms, which has an exclusive contract to produce the M4 family of weapons through 2009; however, a number of other manufacturers offer M4-like firearms. The M4A1, along with the M16A4, has mostly replaced the M16A2; the U.S. Air Force, for example, plans to transition completely to the M4 Carbine.

The United States Marine Corps has ordered its officers (up to the rank of lieutenant colonel) and (senior) Staff Non-commissioned officers to carry the M4A1 carbine instead of the M9 handgun. This is in keeping with the Marine Corps motto, "Every Marine a rifleman." United States Navy corpsmen will also be issued M4A1s instead of the M9.

M4/M4A1

The major difference between these models is that the M4 has a "S-1-3" (safe/semi-automatic/3-round burst) trigger group while the M4A1 has a "S-1-F" (safe/semi-automatic/fully automatic) trigger group.

M4A1

The M4A1 carbine is a fully-automatic variant of the basic M4 carbine intended for special operations use. The M4A1 is used by almost all U.S special operation units. The M4A1 Carbine is especially favored by counter-terrorist and special operations units for close quarters combat because of the carbine's compactness and firepower. These features are also very useful in urban warfare. Although the M4 has less effective range than the longer M16, many military analysts consider engagement with a non-specialized small arm above a range of 300 meters to be unnecessary. It is effective at ranges of 150 meters or less and has a maximum effective range of about 500-600 meters.

In the last few years, M4A1 carbines have been refit or received straight from factory with barrels with a thicker profile under the handguard. This is for a variety of reasons such as heat dissipation, which is useful due to the complaints of high-heat production from test soldiers, which occurs during full-auto and accuracy as a byproduct of barrel weight. These heavier barrel weapons are also fitted with a heavier buffer known as the H2. Out of three sliding weights inside the buffer, the H2 possesses two tungsten weights and one steel weight, versus the standard H buffer, which uses one tungsten weight and two steel weights. These weapons, known by Colt as the Model 921HB (for Heavy Barrel), have also been designated M4A1, and as far as the government is concerned the M4A1 represents both the 921 and 921HB.

The M4/M4A1 5.56 mm Carbine is a gas-operated, air-cooled, magazine-fed, selective fire, shoulder-fired weapon with a telescoping stock. A shortened variant of the M16A2 rifle with a 14.5 in (368 mm) barrel, the M4 provides the individual soldier operating in close quarters the capability to engage targets at extended range with accurate, lethal fire. The original M4 Carbine has semi-automatic and three-round burst fire modes, while the M4A1 has "semi" and "full auto", with no three-round burst. The M4 Carbine achieves over 80% commonality with the M16A2 rifle and was intended to replace the .45 ACP M3 submachine guns and selected M9 pistols and M16 rifle series with most Army units (this plan was thought to be changed with the development of the XM29 OICW and the XM8 carbine. However, both projects were cancelled). The M4 Carbine is also capable of mounting the M203 grenade launcher, the M203A1 with a 9-inch barrel as opposed to the standard 12-inch barrel of the M203 used on the M16 series of rifle.

Some features of the M4 and M4A1 compared to a full-length M16-series rifle include:

• Compact size

• Shortened barrel 14.5 in (368 mm)

• Telescoping buttstock

However, there have been some criticisms of the carbine, such as lower muzzle velocities and louder report due to the shorter barrel, additional stress on parts because of the shorter gas system, and a tendency to overheat faster than the M16A2.

Remarks

An April 2002 presentation by the US Army Natick Soldier Center presented by LTC Charlie Dean and SFC Sam Newland reported on lessons learned[citation needed] from M4 use in Afghanistan (such as use during Operation Anaconda):

• 34% of soldiers reported that their M4's handguards rattle and become excessively hot when firing.

• 15% reported that they had trouble zeroing the M68 reflex sight.

• 35% added barber brushes and 24% added dental picks to their cleaning kits.

• Soldiers reported the following malfunctions:

  • 20% reported double-feeding.

  • 15% reported feeding jams.

  • 13% reported that feeding problems were usually due to magazines.

• 89% of soldiers reported confidence in the weapon.

• 20% were dissatisfied with its ease of maintenance.

Soldiers requested the following changes:

• 55% requested the firearm be made lighter

• 20% requested a slightly larger magazine

2007 Dust Test

In the fall of 2007, the Army tested the M4 against three other carbines in "sandstorm conditions" at Aberdeen Proving Ground, Maryland: the Heckler & Koch XM8 rifle, Fabrique Nationale de Herstal SOF Combat Assault Rifle (SCAR) and the Heckler & Koch HK416. Ten of each type of rifle were used to fire 6,000 rounds each, for a total of 60,000 rounds per rifle type. The M4 suffered far more stoppages than its competitors: 882 stoppages, 19 requiring an armorer to fix. The XM8 had the fewest stoppages, 116 minor stoppages and 11 major ones, followed by the FN SCAR with 226 stoppages and the HK416 with 233. The Army now has plans to improve the M4 with a new cold-hammer-forged barrel to give longer life and more reliable magazines to reduce the stoppages. Magazine failures caused 239 of the M4's 882 failures. Army officials said the new magazines could be combat-ready by spring if testing goes well.

source

Counter_Strike

I am 31% addicted to Counterstrike. What about you?


...

Jednostavno oruzje

slinging.org

"A sling is a projectile weapon typically used to throw a blunt projectile such as a stone. It is also known as the shepherd's sling.

A sling has a small cradle or pouch in the middle of two lengths of cord. The sling stone is placed in the pouch. Both cords are held in the hand, then the sling is swung and one of the two cords is released. This frees the projectile to fly on a tangent to the circle made by the pouch's rotation. The sling derives its effectiveness by essentially extending the length of a human arm, thus allowing stones to be thrown several times farther than they could be by hand.

The sling is very inexpensive, and easy to build. It has historically been used for hunting game and in combat. Today it still interests sportsmen as a survival tool and as an improvised weapon. It's also possible to see the sling used in riots around the world."















Wikipedia

...

Rotvajler i drugi psi

Zanimljiv tekst o rotvajlerima i psima. Dosta korisnih informacija i saveta. I ja, kome su psi bliski, sam saznao dosta stvari.

Tekst je preuzet sa ovog bloga. Ja sam neke stvari izbacio da tekst ne bi bio previse dugacak.

....................................

Postoje li "agresivne" pasmine?

Na koji način pomoći ljudima koji nikad nisu imali psa ili onima koji o psima žele saznati više i kako zaustaviti ili spriječiti lavinu pogrešnih savjeta kojoj smo svi mi, vlasnici pasa, svakodnevno izloženi? Kako nagovoriti one, koji od dragih nam ljubimaca očekuju da budu strah i trepet okolini, borbene zvijeri ili lijek za sve komplekse i strahove labilne ljudske psihe, da apsolutno nikad ne pomisle da bi kupnjom ili nabavkom psa njihovi problemi mogli biti rješeni? Kako onemogućiti one, koji o psima znaju malo ili čak ništa, da svoje neznanje putem medija nameću drugima kao jedinu i apsolutnu istinu? Sve su to teme na koje je teško ispravno odgovoriti jer oko naših se ljubimaca, nažalost, isprepliće previše financijskih i drugih interesa, a dobro je poznato da tamo gdje novac vodi glavnu riječ, poštenje i fer igra postoje samo na papiru.


ŠTO O PSIMA PIŠU „PAMETNI” NOVINARI?

Iz mjeseca u mjesec u našim medijima pročitam sve više glupih članaka o psima da se već praktički bojim otvoriti novine, upaliti televizor ili otići na internet. Psi su odjednom postali moda i sad su i oni koji su dosad pse vidjeli samo na slikama, postali veliki stručnjaci u odgoju, socijalizaciji i dresuri pasa, a pitam se gdje se sakrivaju ti njihovi silno poslušni psi koje nisam opazila.
S druge strane u Zagrebu se, zaslugom gradskih vlasti i veterinara, otvara prvi zatvoreni i ograđeni pseći park kojem je kako oni sami tvrde svrha odvojiti i izolirati pse od ljudi i djece.

I tako iz dana u dan novinari, veterinari i šinteri udruženim snagama ispiru mozak ljudi namjernim širenjem zabluda. Pse i nas, njihove vlasnike, prikazuju onakvima kakvima bi najvjerojatnije samo oni željeli da budemo. A rezultati takve politike i takvih namjerno podmetnutih zabluda o psima, već su ovdje. Sigurno ste primijetili da se događa sve više slučajeva, maltretiranja i mučenja životinja od strane djece i odraslih ljudi.

I uzalud mi, savjesni vlasnici „opasnih” pasmina pričamo o potrebi odgoja i socijalizacije pasa, o tome da su oni naši najbolji prijatelji, da im moramo posvetiti puno pažnje, da ih ne smijemo izolirati od djece i ljudi kad novinari, veterinari i gradska uprava o svemu tome znaju daleko više od nas koji živimo cijeli život sa psima. Ili oni možda govore samo o psima-zvijerima? SVI su psi za mene oduvijek bili razumna i osjećajna bića i naši najbolji prijatelji, a nikako ne zvijeri. Od svih životinja na ovom svijetu čovjek je samo psu i mački dopustio da uđu u njegov dom, da žive s njim i da budu članovi njegove obitelji. Neki razlozi za to sigurno moraju postojati? A tko je od nas u pravu i čije viđenje pasa je ispravnije to nam jedino vi čitatelji mog bloga možete reći ili napisati.

Agresivnost i zaštitnički instinkt su osobine koje variraju kod pojedinih pasa do nekog stupnja neovisno o pasmini iako svi imaju jaki teritorijalni instinkt. Rotvajleri su poznati po tome što vole izazivati i "blefirati" svojim vlasnicima ili drugim ljudima. To su osobine koje su uznemiravajuće, no to je ono već spominjano "ispipavanje terena". Taj problem se lako spriječava kroz rani trening poslušnosti i razvijanje odnosa međusobnog povjerenja između vlasnika i psa.

Mnoge su obitelji nabavile rotvajlera zbog njegove zaštitničke uloge čuvara, da bi tek tada otkrile da posjedovanje rotvajlera sa sobom nosi veliku moralnu odgovornost. Taj problem nastaje brzo - pas nije u stanju razlikovati medvjeđi zagrljaj pozdrava članu obitelji (naročito ako ti pozdravi uključuju glasno vikanje, smijanje i vriskove) od neprijateljskog napada uljeza (kada su mu osobe u oba slučaja stranci)! Psi se moraju pažljivo obučavati da prihvaćaju vaše prijatelje u vaš dom, a fizičkom kontaktu treba pristupiti oprezno dok pas ne shvati da ta pridošla osoba spada u vaše društvo. Stranci ne bi smjeli ulaziti u vaše dvorište nenajavljeno, jer pas ne razlikuje vašeg brata i provalnika ukoliko ni jednoga ne poznaje! Iako rotvajleri obično ne grizu ako nisu isprovocirani, čak i kada se takav pas samo postavi na vas i drži vas na mjestu, to je vrlo neugodno iskustvo za čovjeka koji npr. očitava brojila, poštara ili susjeda koji je ušao u dvorište kada je vlasnik odsutan. Ljudi od kojih se očekuje da budu u kontaktu sa psom kada je vlasnik odsutan moraju jako dobro poznavati psa. A za ostale - molim stavite na vidljivo mjesto na ogradi upozorenje "Pazi oštar pas"!


Evo što o psećoj agresiji kaže Debbye Turner (veterinarka):

“Većina nas ne razmišlja o tome kako bismo mogli biti ugriženi ili napadnuti od strane pasa u našem svakodnevnom životu, ali to se može dogoditi češće i brže nego što pomislimo. Dio problema leži u tome što nas se navodi na to da mislimo kako su određene pasmine pasa agresivnije i zločestije (kao npr. pitt bull), a činjenica je da su opasnije vrste na koje nikada ne biste pomislili kao što su pudlice i terijeri.
Oko 4,7 milijuna ljudi ugrizu psi svake godine, a od njih 1 milijun ljudi zatraži medicinsku pomoć. Oko 750,000 djece ugrizu psi svake godine; u većini slučajeva su to poznati psi, a ne nepoznati. Prosječno 12 ljudi premine godišnje od ugriza pasa.
Svi psi mogu biti izazvani da grizu. Nema takve stvari kao što je „loša pasmina”. Većina pasa (ako ne i svi) mogu biti trenirani i socijalizirani da kako bi bili nježni i tolerantni. Svaki pas bi trebao znati osnove poslušnosti: sjedi, čekaj (mjesto), dođi i lezi. Samo to bi već spriječilo brojne incidente vezane za ugrize pasa.” (NEW YORK, July 11, 2002 - CBS/The Early Show)


Načini na koje izazivate pse da grizu:

1) Kada mu pokušate uzeti igračku ili hranu. NIKADA ne smetajte psu dok jede! Najčešća situacija do koje dođe do ugriza pasa je upravo kada pas jede. Ukoliko se radi o Vašem psu, takve situacije možete izbjeći tako da ga od malena (otkad pas kao štene dođe u Vašu obitelj) učite da je normalno kada mu uzmete igračku iz njegovih čeljusti ili hranu iz njegove zdjele. Kada psu date jesti, naučite ga da je normalno da čeprkate po njegovoj zdjelici dok on jede. Igračku mu uzimajte iz čeljusti i ponovno vraćajte mu je kako pas ne bi shvatio da mu je otimate. Idite psu dok je još štene i dok odrasta prstima u usta kako biste ga naučili da ne reagira na to..ujedno će Vam to koristiti i kod veterinarskih pregleda.
2) Kada ga iznenadite – kada mu se prikradate s leđa ili ga iznenadite dok spava. Tada će instinktivno reagirati i ugristi Vas u samoobrani.
3) Kada imate nagle pokrete prema vlasniku psa. Pas to može shvatiti kao prijetnju i ugristi Vas kako bi obranio vlasnika.
4) Ignorirate njihovo upozorenje. Ako pas neprestano laje ili reži kada se približavate njegovom teritoriju, krevetu i sl., a Vi nastavite..to je svjestan poziv da Vas ugrize. Oni Vas upozoravaju da prestanete i zato stanite. Slušajte!
5) Neprikladno diranje. Psi općenito ne vole kada im dirate uši, šape ili rep. Neki također ne vole kada ih prevrnete na leđa i mazite po trbuhu. To je submisivan položaj i „agresivan” će pas reagirati na taj izazov.


Isparavan način kako prići nepoznatom psu:

1) Prvo, dobite od vlasnika tog psa pristanak da to smijete..
2) Ispružite ruku, skupljenih prstiju, dlanova prema dolje, sporo prema psu. Dopustite psu da priđe Vašoj ruci i ponjuši ju.
3) Pričekajte pseći "okej". Ako želi Vašu pažnju, spustiti će glavu, opustiti uši i sam Vam se približiti.Ako pas uši drži prema natrag, sasvim uz glavu, ili reži, nemojte ga pomaziti.
4) Pomazite psa po glavi ili uzduž leđa. Izbjegavajte dodir trbuha, repa, uši ili šapa.


Što učiniti ako naiđete na agresivnog psa:

1) Ostanite mirni. Ako nastavite prilaziti, pas će to shvatiti kao napad.
2) Nemojte uspostavljati kontakt očima. To će izazvati psa.
3) Nemojte se smijati. Pas će misliti da mu pokazujete zube, a to je poziv na borbu.
4) Pričekajte da dođe vlasnik psa i stavi ga na povodnik.
5) Poštujte pseće želje! Ako pas laje ili reži, pokazuje nezadovoljstvo Vašim pokretima. Nemojte forsirati.


Što napraviti ako Vas napadne pas:

1) Nemojte se micati. Ne možete pobjeći psu koliko god brzo trčali. Trčanje samo još više može izazvati ljutog psa.
2) Gledajte u stranu. Gledanje ravno u oči agresivnog psa izaziva.
3) Upotrijebite miran, nježan glas. Vikanje, glasan govor i vrištanje mogu samo još više izazvati psa.
4) Držite ruke uz sebe savijenih prstiju kako ih pas ne bi uspio izgristi.
5) Ako Vas ugrize, ne povačite. To samo izaziva psa još više. Pokušajte ostati mirni. Probajte mu gurnuti štap ili bilo što što imate pri sebi duboko u grlo kako bi ga to zasmetalo i kako bi Vas pustio. Nemojte udariti psa!!! To može samo ogoršati situaciju!
6) Ako ste na tlu, sklupčajte se u položaj fetusa. Prekrijte glavu i vrat. Ležite savršeno mirno. Obično je mirna meta psu dosadna pa će se povući.


Potencijalno agresivne pasmine su:

Lhasa Apso: može biti razdražljiv s djecom
Toy pudle: grizu u samoobrani
Rodezijski Ridgeback: vrlo dominantna pasmina
Mini Pinč: ima misli velikog psa u malom tijelu
Pekinezer: netolerantan
Čivava: voli odrasle, netolarantna prema djeci
Chow Chow: pas orijentiran na jednu osobu, grize bez upozorenja
Veliki šnaucer: vrlo dominantna pasmina, izaziva odrasle
Stari engleski ovčarski pas: vrlo zaštitnički raspoložen prema vlasniku
Koker španijel: vrlo zaštitnički raspoložen prema vlasniku
Rotvajler: vrlo zaštitnički raspložen


Tipično nježne pasmine koje imaju reputaciju “zločestih”:

Njemački ovčar: odličan s djecom
Bulldog: nježan, razigran
Rotvajler: nježan, pažljiv
Boxer: dobar s djecom
Mastif: vrlo privžen

"Pit bull" je zapravo bezimenjak jer takva pasmina ne postoji. Općenito, pit bull je križanac pasmine bulldog i terrier. Poznati su i kao Američki Pit Bull Terijeri, Američki Stafford Terijeri i Stafford Bull Terijeri. Većina "pit bulla"nije prirodno agresivna. Naginju nježnosti, dragi su i pažljivi. Ali, oni su uzgajani i trenirani da budu agresivni. No čak i tada, agresivniji su prema životinjama, ali ne i prema ljudima. Često su agresivni pit bullovi zlostavljani i zapostavljeni. Kao takvi mogu biti vrlo opasni.

A sada evo posljednje izvješće deset pasmina koje su najčešće uključene u fatalne ugrize čovjeka (sa smrtnim ishodom) prema istraživanju fatalnih ugriza tijekom 20 godina, između 1979. i 1998. godine u USA - najčešća žrtva fatalnog psećeg ugriza su djeca ispod 12 godina:
Pit Bull (u ovu grupu pasmina Amerikanci uključuju sve pitolike pse: pita, bulterijera & staforda)
Rottweiler
Chow Chow
Doberman
German Shepherd Dog - njemački ovačar
Siberian Husky
St. Bernard - bernardinac
Alaskan Malamute
Great Dane - njemačka doga
Akita

Psi su poredani prema učestalosti ugriza s fatalnim ishodom .

Ono što je interesantno i što amerikanci ističu kad pišu o pasminama utjecaj je čovjeka - uzgajivača (neodgovorni uzgajivači bez znanja i bez sposobnosti 'štancaju' štence samo s namjerom lake zarade). Posebno se ističe strašno velika važnost nabavke psa (svakog psa i svake pasmine) od odgovornog uzgajivača -> http://www.virtualimpax.com/klhh/3000.htm#rp
kao i važnost i utjecaj drugog čovjeka, tj. vlasnika psa, gdje se posebno naglašava važnost i neophodnost socijalizacije i odgovornog vlasništava nad psom
Od posebne je važnosti i treće što bi SVAKI RODITELJ morao naučiti svoje dijete:
http://www.virtualimpax.com/klhh/3002.html
naglašavajući da se djeca ne bi nikako smjela bez nadzora igrati sa psima ....


Slijedeće zapovijedi su ključne kad je riječ o psima i djeci (i vrijede UVIJEK za sve pse i svu djecu):

1) Dijete se nikad ne bi smjelo približiti nepoznatom psu.
2) Nikad ne bi smjelo trčati od psa ili vrištati.
3) Ako se nepoznat pas približava, dijete bi moralo stajati sasvim mirno.
4) Ako je pas gurnuo dijete na tlo, trebalo bi se savinuti u klupko i ležati ne mičući se.
5) Nikad ne gledati psu u oči.
6) Nikad ne ometati psa koji spava, jede ili kuju koja se skrbi oko štenaca.
7) Nikad ne maziti psa, ako pas prije toga nije dobro dijete vidio i ponjušio mu ruku. 8) Ne prilaziti psu odstraga ni iznenada.
9) Nikad se ne igrati s psom bez nadzora nekog od odraslih.


Roditelji bi posebno morali paziti da:

1) Nikad ne ostavljaju bebu ili maleno dijete samo sa psom.
2) Nauče svog psa popustljivom ponašanju, poput okretanja na leđa tako da pas pokaže trbuh.
3) Ne bi se nikad smjeli igrati agresivnih igara sa svojim psom.


Evo popisa "opasnih pasmina" po našem zakonu:

”Svi psi na ulici i drugim javnim površinama moraju se voditi na uzici, a psi koji zbog svojih urođenih svojstava i agresivnog instinkta predstavljaju opasnost za sigurnost ljudi, moraju se, osim na uzici, voditi i sa stavljenom brnjicom. To se, prema članku 9., odnosi na dobermane, američke stafordske terijere, bulterijere, engleske terijere, pitbul terijere, rotvajlere, doge, njemačke i belgijske ovčare, japanske borilačke pse, velike japanske špiceve, mastife i šarplanince, kao i njihove križance”
(prenijeto iz Vjesnika)


KOJE PASMINE NAJČEŠĆE GRIZU?

Odjel za kontrolu životinja i humano postupanje vodi detaljne bilješke o svim prijavljenim ugrizima pasa u Montgomery County, uključujući podatke o pasmini psa i ozbiljnosti ugriza.
Godine 1998 bilo je 102 ugriza pasa definirano kao "ozbiljno," što znači da je ugriz bio dovoljno jak da je žrtvi trebalo šivanje.
Evo popisa 10 najugrizljivijih pasmina u Montgomery County u godini 1998:
Chow Chow ......................................................9 ozbiljnih ugriza
Labrador retrieveri .............................................9
Njemački ovčari ..................................................7
Pit bullovi ..........................................................7
Akita Inu ..........................................................5
Dalmatinski psi ..................................................5
Rotvajlereri .......................................................5
Beagli ...............................................................4
Engleski springer španijeli ...................................4
Škotski ovčari ....................................................3
Jack Russell terijeri .............................................3

Lubbock, Texas, Lipanj 2000.
Evo novinskog izvješća o ozbiljnim napadima u Texasu godine 1999:
Pasmina.................................broj napada
Chow .........................................68
Rotvajler .....................................57
Njemački ovčar ..........................41
Pit bull .......................................39
Chow križanac ..........................39
Labradori ..................................27
Blue Heeler ...............................19
Mješanci ...................................18
Križanci labradora ....................17


Studija ugriza pasa u Teksasu:

Od 1. lipnja do 31. prosinca 2001. Zavod za kontrolu zivotinja u Forth Worthu primio je izvješća o 494 životinjska ugriza. Bilo je 403 pseća ugriza, 84 mačja ugriza i 7 "drugih," što uključuje druge ljubimce i divlje životinje. Uočene su neke pravilnosti.

Thomason kaže da je jedno od većih iznenađenja bilo to što su napadači u 67,4% napada bili psi poznatog vlasnika. Odjel je pretpostavljao da će divlji psi ili skitnice biti odgovorni za više napada.

Joe Riney, djelatnik higijenskog servisa, kaže da je udio pasa koji imaju vlasnika vjerojatno još veći, jer je vlasnike nekih pasa bilo nemoguće pronaći. Neki ne žele preuzeti odgovornost za psa nakon napada. Riney kaže da su muški psi koji nisu kastrirani uglavnom agresivniji i češće grizu. Mužjaci su općenito agresivniji nego ženke, ali ženke su agresivnije ako trenutno imaju leglo.

Studija je pokazala da su mužjaci napali u 47% slučajeva, ženke u 25%, dok je spol psa nepoznat u 28% slučajeva. Studija razvrstava životinjske napade po pasmini, da li je životinja bila zatvorena ili vezana, da li je vlasnik poznat, po spolu i dobi životinje, dobi i rasi žrtve, obrazovanju i zaposlenju žrtve, aktivnosti žrtve u trenutku napada, ozbiljnosti ugriza, dijelu tijela koji je ugrižen, odnosu vlasnika i žrtve, mjestu napada, kakav je liječnik bio potreban i po podacima o karanteni. Evo dijelova studije:

- mješanci su bili umiješani u tek nesto preko 18% napada, ali u slučajevima gdje se mogla utvrditi prevladavajuća pasmina, cini se da su chow-chow grizli češće. Bili su umiješani u 6,9% napada. Ovčari i njihovi križanci bili su umiješani u 6,7% napada; nekoliko tipova retrivera u 6,3%, pit bullovi i njihovi križanci u 5.5%, a rotvajleri u 4,9%.

- 54,6% životinja koje su napale nisu bile vezane niti zatvorene, 20,2% napada dogodilo se u kuci, 15,8% u ograđenim dvorištima, a 9,3% životinja bio je na lancu ii uzici.

- 42,7% žrtava bilo je mlađe od 18 godina; 13,7% u dobi od 18 do 30, 32,4% od 31 do 60, 8% preko 60 godina, a dob je bila nepoznata u 3% slučajeva.

- u 8,3% slučajeva žrtva je bila vlasnik, 17,2% član obitelji, 1,3% susjed, 4,5% prijatelj, 56,7% stranac.

Tattoo

Na jednom forumu smo nesto diskutovali na temu tetovaza (Tattoo).

Tattoo je trag nastao ubacivanjem pigmenta u kozu u dekorativne ili neke druge svrhe. Koristi se od davnina i predstavlja neku vrstu umetnosti. Neko to voli neko ne. Neki bi uradili tetovazu ali ih nesto sprecava (strah od boli, predrasude, misljenje okoline,...).
Ali kada sam video ovo, blago receno da sam ostao bez teksta. Eye Tattooing (tetovaza oka!)

Evo ga i jedan tekst:

Eye Tattooing

Just when you think you can no longer be shocked by a body modification, along comes the eyeball tattoo

Yes, the eyeball tattoo. People really are getting their peepers tattooed in more or less the same way that you would get any other part of your body inked.

Along with two of his friends, Pauly Unstoppable and Josh, Shannon Larratt, founder and owner of body-modification website Bmezine.com, had the procedure done about four weeks ago. Although Shannon is heavily modified and said it wasn’t “a big deal”, he did concede to feeling a little trepidation: “I’d much rather a bunch of people had done it before me, but what choice do I have?”

Shannon says they adopted “a really simple, lo-tech approach” to the procedure. His eye was held open, using a forefinger and thumb, as the pigment, which is the exact same type you would use in a regular tattoo, was injected into his eyeball.

“We injected pigment under the top layer of the eye using a syringe, which, to the best of my knowledge, has never been done before, either medically or cosmetically.”

Although that sounds rather dangerous, Shannon is adamant it isn’t: “The eye is very resilient; you can put almost anything in it. Your eye actually is designed to be able to handle contaminants being there.”

And while researching the procedure he found documents dating back to the late 19th century, when it was first offered as a corrective surgery for people with poor sight, and then as a cosmetic practice to change the colour of the eye.

“It’s one of the oldest forms of tattooing,” says Shannon. “There are medical reports on it from that era that are all positive. They basically say it’s safer than regular tattooing. That’s one reason we felt fairly secure moving forward with this – we felt that if they could do it in 1900 and not have any problems then we should be able to do it now.”

And it’s also done on unsighted eyes reasonably often; it’s not uncommon for people who are blind or have various deformities in their iris to have a doctor touch it up with a tattoo.

“But we’re the first three for a very long time that have had it done on sighted eyes, so this is still in the range of a highly experimental procedure, especially with the injection method,” says Shannon, who plans to have more injections done to give the tattoo a more solid appearance, and then

to have the other eye done as well.

We’ll keep in touch with him and let you know how it works out.

Izvor


I za kraj, kako neko moze da kaze da ovo nije lepo

Moc zapazanja

Da li ste se nekada zapitali koliko mi, i pored veoma razvijenog cula vida, zapravo ne "vidimo"? Odgledajte ovaj klip pa ce Vam biti jasno na sta sam mislio:

"It is easy to miss something you're not looking for"